Vanaf deze nieuwbrief een nieuwe rubriek waarin we onze vrijwilligers een voor een in de schijnwerpers zetten. In deze aflevering: buurtbomengids en communicatiemedewerker Jola Prinsen.
Ik houd enorm van groen, ben graag buiten in de natuur of in mijn tuin. Bovendien houd ik van samen naar een resultaat werken, samen ergens de schouders onder zetten, verbinding met mensen om mij heen. Toen ik las over Lucy’s Buurtbomen-initiatief werd ik onmiddellijk enthousiast. Ik herkende haar ervaring over de hitte in de stad. Ik merk dat wanneer ik vanuit het hete stadscentrum naar mijn huis in de Blaak fiets. Na het oversteken van de Baroniebaan daalt de temperatuur fors. Daar moeten we echt iets mee.
Toen het bleek te klikken tussen Lucy en mij, bent ik gestart als buurtbomengids. Ik begeleid bewoners van een straat of buurt op hun tocht naar vergroening. Wanneer zij dat op prijs stellen, kan ik hen vertellen over de ’spelregels’, over de route die hun aanvraag af zal leggen. Ik kan hen desgewenst in contact brengen met andere vrijwilligers zoals een groenontwerper of groendeskundige. Ook probeer ik hen enthousiast te houden wanneer zaken lang duren. De bewoners staan aan het stuur. Zij trekken de kar. Ik help waar nodig. Zo heb ik in de Bomenbuurt meegeholpen met de wijkbrede inventarisatie van ideeën voor boomlocaties en de inventarisatie van potentiële geveltuintjes.
Daarnaast ben ik vrijwillige communicatiemedewerker. Ik denk binnen Buurtbomen Kansenkaart mee over de communicatie-uitingen van het burgerinitiatief en schrijf deze periodieke nieuwsbrief.
In mijn dagelijkse leven ben ik projectmanager aan Tilburg University en schrijf ik levensverhalen in mijn eigen bedrijf Jola Prinsen Levensverhalen.
